حداکثر بار عملیاتی

حداکثر بار، نیرو یا وزنی که لودسل در کاربرد واقعی تحمل می‌کند را تعیین کنید. این پارامتر در نهایت ظرفیت نامی لودسل را مشخص می‌کند.

حداکثر بار قابل اندازه‌گیری

حداکثر بار، نیرو یا وزنی که لودسل باید در کاربرد اندازه‌گیری کند را مشخص کنید. این مقدار ممکن است لزوماً حداکثر بار فیزیکی نباشد و بر الزامات دقت تأثیر می‌گذارد.

نحوه اعمال بار

تعیین کنید که بار چگونه به لودسل اعمال می‌شود: کششی، فشاری یا ترکیبی از هر دو.

واحدهای اندازه‌گیری

واحدهای مهندسی مورد نظر برای اندازه‌گیری را مشخص کنید. گزینه‌های رایج عبارتند از: تن (te)، کیلونیوتن (kN)، مگانیوتن (MN)، گرم (g)، کیلوگرم (kg) و پوند (lb).

دقت بارگذاری

دقت مورد نیاز برای غیرخطی بودن و تکرارپذیری را تعیین کنید. این معمولاً به صورت ±% از خروجی مقیاس کامل (±%FSO) بیان می‌شود.

خطاهای حرارتی

برای کاربردهای با دقت بالا در محدوده دمایی وسیع، ممکن است نیاز به جبران دمایی لودسل باشد. خطای حرارتی معمولاً به صورت ±% خروجی مقیاس کامل بر درجه سانتیگراد یا فارنهایت (±%FSO/°C یا ±%FSO/°F) بیان می‌شود. شیفت حرارتی استاندارد در اکثر لودسل‌ها کمتر از ±۰.۰۱%FSO/°C است.

شرایط اضافه بار

آیا بار اعمالی ممکن است از حداکثر بار مجاز تجاوز کند؟ اگر چنین است، چه میزان؟ این موضوع ظرفیت اضافه بار مورد نیاز و سطح بار اثباتی لودسل را تعیین می‌کند.

ظرفیت اضافه بار

آیا فاکتورهای ایمنی اضافی برای کاربرد مورد نظر وجود دارد؟ این موضوع ظرفیت اضافه بار مورد نیاز و سطح بار اثباتی لودسل را تعیین می‌کند.

گزینه‌های اتصال

روش‌های مختلفی برای نصب و اتصال لودسل وجود دارد که ممکن است بر انتخاب آن تأثیر بگذارد. این روش‌ها عبارتند از:

• اتصالات رزوه‌ای (Threaded joints)
• پین چشمی (Clevis pin)
• نصب فلنجی (Flange mounting)
• دکمه‌های بار (Load buttons)
• زبانه چشمی (Clevis tongue)
• سوراخ اتصال (Linkage hole)
• بلبرینگ قرقره (Pulley bearing)